تبلیغات
حسابداری و حسابرسی فردوس - حسابرسان نماینده سهامداران یا نماینده مدیران؟
 

حرفه حسابرسی از دیر باز همچون سایر حرف، از جمله حقوق و پزشكی دارای اصول اخلاقی بوده است، بنابراین پایبندی به آن نیز مورد توجه مراجع مصوب‌كننده و جوامع منتفع‌شوندگان از این چارچوب نیز هست.

سوال اینكه چه چیزی خوب است؟ جواب به این پرسش در نگاه اول آسان اما بسیار پیچیده است، زیرا در پاسخ باید زیركی خاصی به خرج داد و جوابی ارائه كرد كه پاسخ به این پرسش نیز باشد كه: «چه چیزی مشروع است؟» بنابراین امكان تضاد بین آئین رفتار حرفه‌ای حسابرسی و آنچه ممكن است مشروع باشد به وجود می‌آید.
وسایل و لوازم مورد نیاز برای قضاوت مشروع را می‌توان در قالب تجربه و دانش افراد حرفه‌ای جست‌وجو كرد.
آنچه در نگاه اول برای قضاوت می‌توان تصور كرد نیاز به قانون است و در نگاه بعدی اجرای قانون می‌تواند مهم باشد. قانون باید بر یك قاعده انجام و اجرا شود كه قاعده‌ اجرای قوانین در حسابرسی را می‌توان در قاعده اجرای آیین رفتار حرفه‌ای دید و در نظر گرفت.

امروزه اجرای قاعده آئین رفتار حرفه‌ای نشات گرفته از تئوری نمایندگی در بنگاه‌های اقتصادی است؛ به گونه‌ای كه موضوعات اخلاقی مرتبط با طراحی و به كارگیری در زمینه حسابرسی و كلیه اركان متاثر از آن است. نمایندگی در حسابرسی بر افراد تمركز دارد و حسابرس را فردی هدفمند، آگاه و انعطاف‌پذیر در نظر می‌گیرد. تئوری نمایندگی دو ساختار به وجود می‌آورد كه در تضاد با یكدیگرند:

1- تصورات ذهنی حسابرسان به تحلیل فوری

2- تصورات اجتماعی پویای كنكاش گذشته و پیش‌بینی آینده.

می توان قضاوت حرفه‌ای حسابرسی را در قالب شكل مصلحتی تصور كرد (مصلحت آینده كاری حسابرس و یا تداوم فعالیت بنگاه اقتصادی) هرچند تجربه یك عامل لازم در قضاوت حرفه‌ای است اما عامل مكفی نیست. تحولات اخیر نشان از آن دارد كه عامل سوم در اظهارنظرهای حسابرسی فراموش شده و آن قابلیت تعیین مجازات برای عدم اجرای قوانین در حسابرسی است.

سوال دیگر اینكه: تفاوت گزارش مقبول با گزارش‌های مشروط، عدم اظهارنظر و مردود چیست؟ آیا دو بنگاه اقتصادی كه هر كدام گزارش‌های مقبول و عدم اظهار نظر شامل حال صورت‌های مالی آنها می‌شود یكسانند؟ در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی رجوع به گزارش‌های حسابرسی تا چه اندازه است؟ اگر در جواب این سوال درصد رجوع صفر اعلام شود، رعایت الزامات حرفه‌ای چه سودی دارد؟

به طور مثال خرید و فروش سهام شركت‌های بورسی بیشتر بی‌اعتنا به گزارش‌های حسابرسی است. در تعیین مالیات عملكرد شركت گزارش حسابرسی اعتبار چندانی ندارد و گاهی قوانین مالیاتی منطبق با استانداردهای حسابداری نیست و بنگاه‌های اقتصادی سردرگم از اجرای هر دو؛ به دلیل اینكه اجرای هركدام در تضاد با دیگری است.
عوامل محیطی تاثیر بسیار زیادی در میل به اظهارنظر مصلحتی به جای قضاوت حرفه‌ای را دارند. قضاوت حرفه‌ای باید در مسیر خواست جامعه استفاده‌كنندگان گزارش‌های مالی باشد نه در مسیر پوشش اشتباهات مدیران بنگاه اقتصادی یا حسابرس باشد، بنابراین اجرای قانون مهم‌تر از وضع آن است. حسابرسان در شرایطی قرار می‌گیرند كه ارائه قضاوت حرفه‌ای صحیح آینده حرفه‌ای و آینده بنگاه اقتصادی را به گونه‌ای ملموس دچار تهدید می‌كند، بنابراین در این زمان، در تصمیم‌گیری نباید از قضاوت حرفه‌ای كمك گرفته شود تا ارائه گزارش معتدل‌تر شود.
ضمانت اجرای حسابرسی تا چه اندازه است؟ به این معنی كه چه كسی گزارش‌های عدم اظهارنظر و مردود را در نظر جامعه استفاده‌كنندگان قبیح جلوه می‌دهد و چگونه می‌توان صادركنندگان گزارش مقبول با چند بند تاكیدی را كه مصلحت ایجاب می‌كند گزارش عدم اظهارنظر یا مردود صادر نكنند، متهم و مجازات كرد؟ قضاوت حرفه‌ای در افراد حرفه‌ای چرا نتیجه یكسان براساس دستورالعمل یكسان ارائه نمی‌كند؟

استفاده كنندگان از گزارش‌های حسابرسی سردرگم از خواندن این گزارش‌های هستند بنابراین با موارد متعدد ابهام و محدودیت در گزارش‌های به شكل «به استثنای آثار موارد مندرج در گزارش» و «به استثنای آثار تعدیلات احتمالی كه در صورت نبود محدودیت‌های مندرج در گزارش»، بالاخره متوجه نمی‌شوند كه وضعیت بنگاه اقتصادی خوب است یا خیر؟ و جالب‌تر اینكه این همه اشكالات حسابداری و در نهایت گزارش مشروط می‌شود و آیا مشروط با بندهای متعدد و مشروط با چندین بند چه فرقی دارد و آیا گزارش واقعی عدم اظهارنظر یا مردود بوده كه تبدیل به مشروط شده است؟

در این بررسی نگاه حسابرسان به گزارش خود در برابر محاكم قضایی چگونه خواهد بود؟ آیا نحوه گزارش دهی به ضرر خود آنها نخواهد بود؟ گزارش حسابرس باید به خواننده «اطمینان معقول» بدهد و آیا حسابرس نیز اطمینان معقولی را به استفاده‌كنندگان می‌دهد؟

برای نگارنده این موضوع تداعی شد كه اعتباردهندگان با چه هزینه‌ای زمان صرف اعتباردهی صورت‌های مالی می‌كنند؟ یك موسسه حسابرسی با چه هزینه حسابرسی وقت صرف جمع‌‌آوری اطلاعات می‌كند و افراد رسیدگی‌كننده مورد اختیار خود را با چه تخصص‌هایی و هزینه‌ای در اختیار می‌گیرد؟ رقابت شدید در پذیرش مشتری (بنگاه اقتصادی) با هزینه كمتر نسبت به رقبا با چه نیروهای انسانی انجام می‌شود؟ به نظر می‌رسد تركیب نیروهای انسانی برخی موسسات حسابرسی با مشتریان همخوانی معناداری ندارد. موسسات حسابرسی با تركیب شركا و كمك حسابرسان كه خلع مدیران تا حسابرسان ارشد در آنها حس می‌شود و به نظر می‌رسد در آینده‌ای نزدیك‌تر فاجعه‌ای دیگر رقم خواهد زد. در این روند رو به رشد، رسیدگی‌هایی (توسط كمك حسابرسان) كه تصمیم گیرندگان نهایی (شركا) از آن بی اطلاع هستند در حال گسترش است. در این مبحث به واقع بررسی هزینه حسابرسی با ارائه گزارش همخوانی ندارد. بنابراین استفاده‌‌كنندگان نیز سلب اعتماد از حسابرسان را به راحتی می‌توان در صحبت‌هایشان فهمید. حسابرسی‌ای كه به هر نحوی سالانه باید انجام شود و در اهم موارد منجر به گزارش پسندیده نیز شود، انجام شدن با نشدنش فرقی می‌كند؟





نوع مطلب : حسابرسی-عمومی، 
برچسب ها : حسابرس، حسابرسان و سهامداران، رابطه حسابرسان با سهامداران و مدیران، حسابرسان و مدیران،
لینک های مرتبط :


شنبه 25 شهریور 1396 10:43 ق.ظ
My brother suggested I would possibly like this website. He was entirely right.
This submit truly made my day. You cann't consider just how much time I had spent for this information!
Thank you!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


حسابداری و حسابرسی فردوس
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : امین قوی بامداد
مطالب اخیر
نظرسنجی
مدرك یا مقطع تحصیلی شما بازدید كننده محترم چیست؟













آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :